Porozmawiajmy
Postępowanie gospodarcze
Postępowanie gospodarcze jest podstępowaniem odrębnym uregulowanym w art. 458 1 i następnych w Kodeksie postępowania cywilnego (KPC). Przepisy postępowania gospodarczego mają zastosowanie do spraw z zakresu stosunków cywilnych pomiędzy przedsiębiorcami w zakresie prowadzonych przez nich działalności gospodarczej, czyli handlowej i biznesowej.
Czym różni się postępowanie gospodarcze od pozostałych postępowań cywilnych?
Stronami w postępowaniu gospodarczym mogą być przedsiębiorcy, w sprawach określonych w katalogu spraw, jakie są rozpatrywane na zasadach tego postępowania. Główną różnicą na tle innych postępowań w sprawach cywilnych, postępowanie gospodarcze wyróżnia umowa dowodowa uregulowana w art. 4589 KPC — umowa między stronami procesu, na mocy której strony ustalają, co może stanowić dowodów w postępowaniu.
W postępowaniu gospodarczym istotne są dowody o charakterze rzeczowym — dokumenty, które mają prym nad dowodami o charakterze osobowym — np. zeznania świadków. Kolejną cechą postępowania gospodarczego jest prekluzja dowodowa.
Prekluzja dowodowa w postępowaniu gospodarczym
Prekluzja dowodowa oznacza, że powód powinien wszystkie dowody zgłosić już w pierwszym piśmie procesowym, czyli w pozwie, a pozwany w odpowiedzi na pozew. Skutkiem niezgłoszenia w taki sposób dowodów jest pominięcie przez sąd takiego dowodu zgłoszonego później bez uprawdopodobnienia, że nie mógł zgłosić go w swoim pierwszym piśmie procesowym.
Prekluzja dowodowa powoduje, że niezgłoszony dowód w pierwszym piśmie procesowym strony, zostanie pominięty i nie będzie miał znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy i wydania wyroku.
Wyzwaniem dla przedsiębiorcy może być to, że w postępowaniu gospodarczym może zostać wydany przez sąd nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym lub nakazowym. Postępowanie gospodarcze nie dyskwalifikuje zastosowania mechanizmów tych postępowań, a problemem może być prekluzja dowodowa w postępowaniu nakazowym lub upominawczym, bo dochodzi do starcia procedury gospodarczej z przepisami dot. postępowania upominawczego i nakazowego. Powstaje pytanie — czy pozwany przedsiębiorca powinien zgłosić wszystkie dowody pod rygorem ich pominięcia przez sąd w sprzeciwie od nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu upominawczym albo zarzutach od nakazu zapłaty wydanym w postępowaniu nakazowym?
Prekluzją dowodową zostały objęte w wymienionych postępowaniach — upominawczym i nakazowym, zarzuty określonego rodzaju — zarzut niewłaściwego określenia wartości przedmiotu sporu, niewłaściwości sądu, skierowania sprawy do mediacji, zapisu na sąd polubowny. W przepisach dotyczących tych postępowaniach brak jest normy prawnej, która wprowadzałaby prekluzję dowodową odpowiadająca tej zawartej w przepisach postępowania gospodarczego.
Co ma zrobić przedsiębiorca, żeby jego dowód nie został pominięty w postępowaniu?
Przedsiębiorca, który jest powodem, powinien w pierwszym piśmie skierowanym do sądu, czyli pozwie wykazać wszystkie dowody — rzeczowe i osobowe, na poparcie swoich twierdzeń. W przypadku pozwanego przedsiębiorcy — wszystko uzależnione jest od przyjętej strategii procesowej i charakteru toczącego się postępowania. W postępowaniu, w którym nie wydano nakazu zapłaty, przedsiębiorca powinien wykazać wszystkie dowody w odpowiedzi na pozew. Z ostrożności procesowej, pozwany powinien również wykazać te dowody przy zaskarżeniu nakazu zapłaty na poparcie swoich twierdzeń przeciwnych.
Skontaktuj się z prawnikiem do sprawch gospodarczych
Prawnik wesprze Cię w Twojej sprawie z zakresu prawa gospodarczego.
Prekluzja dowodowa w postępowaniu gospodarczym służy efektywności i szybkości postępowania. Jest oczekiwaniem profesjonalizmu i podwyższonej staranności w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej przez przedsiębiorców, strony sporu.
Głównym skutkiem niedochowania staranności, czyli nieprzedstawienie dowodów w pierwszych pismach procesowych stron, jest pominięcie przez sąd tych dowodów i niemożność powołania ich na późniejszych etapach postępowania.
Jednak prekluzja dowodowa nie może stanowić przeszkody w wyjaśnianiu okoliczności koniecznych do prawidłowego rozstrzygnięcia sporu. Na podstawie tej zasady sąd może uwzględnić twierdzenia i dowody, jeżeli strona uprawdopodobniła, że ich powołanie wcześniej nie było możliwe albo, że potrzeba powołania wynikła dopiero później. Należy zrealizować przywołanie okoliczności ważnych dla sprawy niezwłocznie. KPC przewiduje dwutygodniowy termin na powołanie nowych twierdzeń lub dowodów. Termin biegnie od chwili, w której powołanie twierdzeń i dowodów stało się możliwe lub wynikła potrzeba ich powołania.
Prawnik od postępowania gospodarczego
Prawnik w postępowaniach gospodarczych wspiera przedsiębiorcę w zakresie odpowiedniego przygotowania pozwu lub odpowiedzi na tak złożony pozew strony przeciwnej i dochodzi praw tego przedsiębiorcy przed sądem. Skontaktuj się z Patrycją Stalmach prawnikiem od postępowań gospodarczych.
